Column archief

Olga Leever (43) vormt een samengesteld gezin met haar zoon en dochter, haar nieuwe partner en zijn twee dochters. Haar kinderen zijn 13 en 11, die van hem 10 en 12. Sinds zes jaar wonen alle kinderen bij Olga en haar vriend. De kinderen gaan wel om het weekeind naar hun andere ouder. Olga heeft een eigen tekstbureau, www.deschoneschrijfster.nl. Ze werkt vier dagen per week, net als haar vriend.

Goede voornemens

Een column van Olga Leever, 1 januari 2012

Tien kilo afvallen, ander werk, meer geduld met de (stief)kinderen: het begin van elk nieuw jaar ontploft van de goede voornemens. Over stoppen met roken hoor je niemand meer – iedereen ís immers al gestopt. Maar op de overgebleven terreinen zijn we massaal van plan ons leven te beteren. Gelukkig is er een rotsvast vertrouwen in het jaar dat voor ons ligt, het jaar nog wel waarin volgens overleveringen de wereld dreigt te vergaan. Opvallend veel mensen hoorde ik de afgelopen weken triomfantelijk beweren: ‘2012? Dat wordt míjn jaar.’ In gedachten zie ik een contest à la The Voice of Holland voor me; een theaterzaal met felverlicht podium waarop zeven personen in glitterpakjes nerveus glimlachend de zaal inkijken. Het tromgeroffel neemt toe, spotlights flitsen aan en uit, worden dan eens op de één, dan weer op de ander gericht. De spanning stijgt, het publiek houdt de adem in, de stem van de presentator klinkt almaar gejaagder, totdat hij de verlossende woorden spreekt: ‘Het jaar 2012 … wordt het jaarrr …van … HESTERRRRRR!’ Uitzinnig gejuich, een springende menigte, vreugdetranen. Wat een geweldige prijs!

Ja, het ís ook een prachtig geschenk. Een heel jaar vol kansen! Maar je moet er wel zelf iets van maken. Vandaar die goede voornemens. Ik bijvoorbeeld droom van een gedisciplineerde levensstijl waarin ik drie keer per week heldhaftig de sportschoenen aantrek, ferm dat tweede wijntje afsla en stoïcijns werk aan een zinvol, vast omlijnd doel. Mijn gezin is als een patchworkfamily uit een Hollywoodfilm: gezellig, grapjes makend met elkaar, goeie gesprekken voerend, mild en liefdevol; dit alles dankzij de tomeloze inzet van de spil van het gezin, de mater familias - een schat van een stiefmoeder. Zo’n goudeerlijke, hartelijke vrouw als Maria, die in filmklassieker the Sound of Music zonder een spoortje twijfel de zeven kinderen Von Trapp onder haar hoede neemt. Oprecht geïnteresseerd, geduldig, begripvol, opofferend. Ach, bezat ik maar een fractie van de wijsheid en de warmte van stiefmoeder Maria!

Zo’n radicale ommezwaai kan ik echter niet aan. Laat ik realistisch blijven: het is voorlopig goed zoals het is. Alleen iets meer rust - dat zou al een wereld van verschil maken voor mezelf en voor de mensen om me heen. En dus ga ik ‘em weer opzoeken, die tienbadenkaart van de thermen. Eén dag per maand voor mezelf. Meer dan dat neem ik me maar niet voor.

Reageren op deze column kan via olga@deschoneschrijfster.nl