Column archief

Heleen van Aalst ontmoet op haar 41e haar nieuwe liefde Elwin. Hij heeft twee zonen, Tim (7)en Vincent (10). Zij heeft geen kinderen. Na een latrelatie trouwen ze in 2007. Haar stiefzonen wonen bij hun moeder en haar nieuwe man. Door de jaren heen is de bezoekregeling van de jongens aan verandering onderhevig. Elke maand beschrijft Heleen het wel en wee met de stiefkinderen en hun moeder op de 'achtergrond'.

Vakantieplannen

Een column van Heleen van Aalst, 01 april 2009

De kinderen liggen boven op bed. Mijn verkering en ik zitten op de bank met een glas wijn en hapjes. Elwin is begonnen over de zomervakantie dit jaar, vandaag zag hij zijn camping carnet liggen in een lade. Vorig jaar, toen hij mij nog niet kende, is hij samen met zijn twee jongens gaan kamperen in een bungalowtent vlak bij een meer in de bergen. "De eerste keer na de scheiding,  alles mocht, alles kon, lekker mannen onder elkaar, de jongens  gewoon de hele dag om me heen, in plaats van weekendjes. Wat zullen we dit jaar doen, we hebben 3 weken."

Er bekruipt me een onbehagelijk gevoel. "" Hou jij niet van kamperen," vraagt hij, wijzend op mijn lange gelakte nagels. "Het is zeker 20 jaar geleden dat ik dat voor het laatst heb gedaan", antwoord ik. "De laatste keer was in het voorjaar in Frankrijk, het was een prachtige camping, vlak aan zee. We mochten gaan staan waar we wilden. Na 3 mooie dagen begon het te regenen alsof het nooit op zou houden. We hebben het boeltje opgepakt en een hotelletje genomen. Als kind vond ik het heerlijk met mijn ouders."

"Precies voor kinderen is kamperen ook super, neem een camping met een mooi zwembad en je hebt geen kind aan ze. Ze vinden makkelijk vriendjes, ze spelen de hele dag, ideaal. En hoe gaat het," zegt hij terwijl hij mij onderzoekend aankijkt, "als de kinderen een fijne vakantie hebben, hebben wij het ook." Ik wil hem graag geloven, ik heb geen ervaring met kinderen op vakantie en ik ben van mijn leven niet in het hoogseizoen op vakantie geweest. "Ik vind het buitenleven zo fijn," zeg ik, " 's avonds als de schemer invalt voor je tent zitten en genieten van de lucht." Hij vat mijn woorden gelijk positief op, "we gaan 3 weken, vakantie, de mooiste tijd van het jaar."

"Eh lieverd," begin ik moeilijk, “er komt wel wat meer bij kijken. En ik bedoel dit niet vervelend maar meer als dat jouw convenant met ex zegt, dit jaar de eerste 3 weken van de zomervakantie." "Hoe bedoel je?" "Nou, om te beginnen, Friesland heeft laat dit jaar vakantie, een van mijn opdrachten loopt pas af als het zomerreces start. Ik kan niet eerder weg maar daar wil ik niet achter schuilen, ik vind 3 weken veel te lang. Ik erger me al na een weekend aan je kinderen, laat staan na 3 weken." Elwin valt stil, hij ziet er verslagen uit. Ik voel me dat nare mens die zijn ideaal van het gezellige gezinnetje in duigen laat vallen. In mijn hart zie ik kamperen met zijn kinderen helemaal niet als vakantie, meer een investering in mijn relatie met een lieve man waar ik veel van hou.

"Weet je," begint hij, "ik weet ook wel dat mijn kinderen niet de makkelijkste zijn." Dat is dan voor het eerst, denk ik maar ik wil hem niet onderbreken."Vrijdagmiddag zijn ze vaak afgedraaid en na een lange autorit door de files heen uit hun doen, zaterdag komen ze bij en op zondag zijn ze gekalmeerd en dan moet ik ze alweer naar huis brengen. Als je ze langer om je heen hebt, is het anders. Dan zijn die rare fratsen die ze daar leren naar de achtergrond en hebben we gewoon twee eigen fijne kinderen om ons heen." We kijken elkaar aan en zeggen tegelijk hetzelfde: "dat potje zout." Bij het eten vanavond had Vincent een stunt, geleerd van zijn stiefvader Harry. Je draait het potje zout zo open dat het dekseltje net blijft zitten, moet je bij je vader doen of in een restaurant. De volgende die zout neemt, krijgt het dekseltje en alle zout op zijn bord, lachen! Nou en zo gebeurde, alleen Tim was het slachtoffer. Zijn eten konden we weg gooien. Wij vonden het niet leuk maar vrij a-sociaal om zo in te praten op een kind, zo langzaam aan hebben wij een ongunstige indruk van die hele Harry.

"Wat dacht je van twee weken," stelt hij voor. "Jij mag kiezen waar naar toe." "Ik ben een mooi-weer-kampeerder," zeg ik, "Frankrijk." Als dit maar goed afloopt, denk ik bezorgd. Elwin lacht: "met mijn meest dierbaren op vakantie." We besluiten met de Hemelvaart te gaan proef-camperen, dan weet ik beter hoe de uitrusting van de tent eruit ziet en komen we vast in de stemming.