Column archief

Olga Leever (43) vormt een samengesteld gezin met haar zoon en dochter, haar nieuwe partner en zijn twee dochters. Haar kinderen zijn 13 en 11, die van hem 10 en 12. Sinds zes jaar wonen alle kinderen bij Olga en haar vriend. De kinderen gaan wel om het weekeind naar hun andere ouder. Olga heeft een eigen tekstbureau (www.deschoneschrijfster.nl). Ze werkt vier dagen per week, net als haar vriend.

Foto's

Een column van Olga Leever, 1 mei 2011

Een foto is een weergave van de gewenste werkelijkheid. Een werkelijkheid die laat zien wat je wilt laten zien. Het nieuwe gezin op Koninginnedag bijvoorbeeld, oranje uitgedost op de vrijmarkt. Het nieuwe gezin tijdens de vakantie op een terras in Zuid-Frankrijk. De nieuwe broertjes en zusjes voor de Eiffeltoren, of spartelend in de Middellandse Zee. De (stief)opa’s en -oma’s met een bonte schakering aan kleinkinderen tijdens het Sinterklaasfeest. Dit is het leven zoals het behoort te zijn. Althans, voor de gelukkige ouders in het mikadogezin. Stiefdochters zien het net ietsje anders: op hun Hyvespagina’s louter familieleden met wie ze voor de dag kunnen komen. Bonusmoeders horen daar niet bij.

Maar er zijn meer werkelijkheden - zoals de wereld van het verleden en de wereld van de ex. En soms doorkruisen die elkaar. Bijvoorbeeld als mijn kinderen bruinverbrand terugkeren van twee weken Italië met hun vader en zijn vriend. Na de souveniroverhandiging komt de laptop op tafel voor de jaarlijkse zomerdiashow. Proosten op een terras in Sicilië, met papa varen in een bootje, het vakantiehuisje met die schattige zwerfhond … heel even vang je een glimp op van het parallelle bestaan van je kind. Een bestaan dat je alleen uit de verhalen kent.

De wereld van het verleden is dan vertrouwder. Foto’s uit baby- en huwelijksboeken getuigen van een voorbij bestaan. Een werkelijkheid die wás. Voor kinderen soms verwarrend. Zo is dochter oprecht verbaasd mij op een vergeelde video met kerstballen rond te zien lopen in de echtelijke woning. ‘Huh, je versiert de kerstboom in pápa’s huis!’ Ook de schoolfotograaf deed vorig jaar een duit in het zakje. Wegens ziekte van één van de kinderen had hij namelijk (ik geef toe, de instructies zijn ingewikkeld: ‘Jij met je zusje op de foto voor mama, jullie samen op de foto voor papa, maar ook een foto met z’n vieren, want dat vinden opa en oma zo leuk’) een ongewenst drietal gefotografeerd. Niet bruikbaar voor de ex, want een kind te veel. En ook niet voor de nieuw samengestelde wederzijdse grootouders, want een kind te weinig. Hikkend van de lach scande mijn lief de Foute Foto en mailde het verrassende drietal aan de betrokken (ex-)familieleden rond. Een mail die, ik zal mij voorzichtig uitdrukken, niet door alle ontvangers evenzeer werd gewaardeerd.

Bij deze column volstaat daarom een portretje van mezelf. Dit ben ik, waar ik me ook bevind. Mijn werkelijkheid neem ik altijd en overal met me mee.

Olga Leever

Olga Leever 

Reageren op deze column kan via olga@deschoneschrijfster.nl