Column archief

Hennie Harinck is stiefmoeder, auteur en freelance journalist. Hennie schreef in 2007 het boek 'Scenes uit een stiefgezin (uitgeverij Archipel)'. In haar boek vertelt ze over haar huwelijk met weduwnaar Victor en de relatie met haar twee stiefkinderen. Een eerlijk, herkenbaar en openhartig boek over het verwarrende en complexe leven van een stiefgezin.

Lieve jongens

Een column van Hennie Harinck, 01 september 2007

Ons huis zit dagelijks vol jongens en meisjes, her en der over het huis verspreid. Vriendjes en vriendinnetjes van onze pubers. Niet dat ik het erg vind. Eigenlijk is het wel gezellig, al die slungelige benen, overslaande stemmen, blote buikjes en uit krappe hemdjes puilende borstjes. Overigens prefereer ik het gezelschap van de boys. Op een of andere manier vind ik het ondubbelzinnige gezelschap van jongens ('Hallo moeder van Arthur') aangenamer dan de wat heimelijke aanwezigheid van achter kierende deuren fluisterende ('Die stiefmoeder van jou, is dat nog steeds zo'n sekreet') lolita's. Misschien vergis ik me wel, en hebben ze het helemaal nooit over mij. Het ligt gewoon aan mijzelf. Ik ben een achterdochtig mens, een stiefmoeder met een assepoestercomplex. Vooruit dan maar. Meisjes hebben gewoon niet mijn onmiddellijke sympathie. Dat komt ook doordat meiden houden van roddelen, en jongens wel andere zaken aan hun hoofd hebben. Terwijl mijn stiefdochter met haar hartsvriendin - jongens hebben boezemvrienden - alle relationele wederwaardigheden bespreekt, zit Arthur op zijn kamer met zijn vrienden achter zijn pc Fifa of Call of duty te spelen. Op zijn kamer wordt gelachen en gestoeid, en alleen als er harde dreunen klinken, roep ik even 'of ze de tent niet willen afbreken'. Jongens van zestien hebben nog geen verborgen agenda?s. Ze hebben (nog) geen verstand van vrouwen en ze praten er ook nauwelijks over. Meisjes daar en tegen hebben het - naast het onderwerp vervelende moeders - alleen maar over jongens en mannen. Doorlopend verliefd bestuderen ze elk gebaar van Hem. Ieder woord wordt gewikt en gewogen. Om dan uiteindelijk keihard te oordelen: Patrick is een player, en Joe is een nerd. En met geen van beiden valt er iets te beginnen. De tweeledige hamvraag is immer: is hij aantrekkelijk en vindt hij me mooi. Want dan kan er gezoend worden en misschien nog veel meer. Ik zal die lieve jongens wel onderschatten, want ik merk nooit aan mijn stiefzoon dat hij gezoend heeft. Hij laat geen scheermesjes en ontharingscremes in de badkamer slingeren, en heeft geen zoenvlekken in zijn nek. En af en toe aait hij over mijn bol en dan denk ik: als ik alleen stiefzoons had gehad, dan had ik waarschijnlijk nooit een boek over ons stiefgezin geschreven.