Column archief
Saskia Geraerts (39) is getrouwd met Rob. Samen hebben ze twee meiden en drie jongens in de leeftijd van 14, 12, 12, 11 en 9. De drie kinderen van Saskia wonen 10 dagen in de twee weken bij hen, de kinderen van Rob de helft van de tijd. Saskia werkt tijdens de schooltijden als coach en trainer en studeert psychologie. Ze heeft een workshop ontwikkeld voor koppels die een samengesteld gezin vormen en voor stiefouders om een band te krijgen met hun stiefkind(eren) (zie www.finqcoaching.nl).
Understudy
Een column van Saskia Geraerts, 15 januari 2011
Gespannen zitten we in de zaal. We wachten op de voorstelling die komen gaat. Al maanden hebben we allemaal op televisie de zoektocht naar Joseph gevolgd – terwijl we natuurlijk van begin af aan wel wisten dat het Freek zou gaan worden. De schouwburgzaal zit vol met (voornamelijk) nerveuze dames die de knappe Freek nu wel eens in het levende lijve, slechts gekleed in een klein lendedoekje, willen aanschouwen.
Net voordat de show begint klinkt een stem door de speakers: “De rol van Joseph wordt vandaag gespeeld door…” Een hoorbare teleurstelling trekt door de zaal. Dit is niet waar we voor kwamen. We willen de real deal, en niet degene die al in de derde aflevering werd gewogen en te licht bevonden.
En of die afwijzing al niet erg genoeg was voor Hein, doet de hele zaal er nog een schepje bovenop. Vol vooringenomenheid bekijkt het geheel van nerveuze dames de verrichtingen van Hein. Want hij is natuurlijk vast niet zo goed als Freek, overleg ik nog even snel met mijn buurvrouw die ook teleurgesteld is. We luisteren kritisch naar ieder vals nootje en kijken zoekend naar elke foute beweging. Tevergeefs. Hein is gewoon goed. Hij danst, zingt en speel de sterren van de hemel. En ik moet toegeven dat ook Hein er lekker uitziet in een klein lendedoekje.
Na de voorstelling duik ik met mijn zus een kroegje in. Bij het verlaten van de kroeg treffen we de cast op het terras. Ik stap op Hein af. “Ik moet je mijn excuses maken”, begin ik met het schaamrood op mijn kaken. “Hoorde je wat er gebeurde in de zaal toen jouw naam klonk?” “Jazeker, dat gebeurt iedere keer”, zegt Hein. “Het is alleen maar een aanmoediging om juist het beste van mezelf te laten zien.” Ik heb bewondering voor zijn enthousiasme en besluit zijn positieve levenshouding over te nemen.
Al terugrijdend naar huis bedenk ik dat Hein en ik eigenlijk verdacht veel in hetzelfde schuitje zitten: als stiefmoeder ben je eigenlijk ook een understudy. Je werkt even hard, hebt dezelfde talenten en je inzet is minstens even groot als die van ‘De Echte Moeder’. Helaas is de waardering een stuk minder, en worden jouw inspanningen door je publiek (stiefkinderen en De Echte Moeder) kritisch en met argusogen bekeken. Want als je niet goed bent voor Haar kinderen is het niet goed, maar als je het wel bent eigenlijk ook niet. Pffff, wat een gedoe.
Toch maar luisteren naar de aanmoediging van Hein: Me nergens iets van aantrekken, gewoon mijn eigen koers varen en het beste van mezelf laten zien. En oh ja Hein: ik heb inmiddels een brief geschreven naar Joop van den Ende producties. Of ze ook een musical award voor understudy´s in het leven willen roepen.
Saskia Geraerts
Reageren op deze column kan via saskia.geraerts@home.nl