Column archief

Saskia Geraerts (39) is getrouwd met Rob. Samen hebben ze twee meiden en drie jongens in de leeftijd van 14, 12, 12, 11 en 9. De drie kinderen van Saskia wonen 10 dagen in de twee weken bij hen, de kinderen van Rob de helft van de tijd. Saskia werkt tijdens de schooltijden als coach en trainer en studeert psychologie. Ze heeft een workshop ontwikkeld voor koppels die een samengesteld gezin vormen en voor stiefouders om een band te krijgen met hun stiefkind(eren) (zie www.finqcoaching.nl).

Gin en tonic

Een column van Saskia Geraerts, 15 april 2011

Toen ik aan een samengesteld gezin begon, dacht ik daar van tevoren niet zo goed over na. Ik was een jaar alleen geweest met mijn kinderen toen ik mijn huidige lief tegenkwam en tot over mijn oren verliefd op hem werd. Voorzichtig tastten we elkaar af (letterlijk en figuurlijk) zonder dat onze kinderen dat wisten. En toen we zeker genoeg waren dat we elkaar echt zo leuk vonden om ervoor te gaan, vertelden we onze kinderen pas van onze liefde. Ten slotte stelden we ook onze kinderen aan elkaar voor en toen we besloten te gaan samenwonen werden we opeens een ‘samengesteld gezin’.

Ik kan best verklappen dat het nooit mijn jeugddroom is geweest om een stiefgezin te hebben. Al wist ik al op mijn tweede dat moederschap een boot was die ik niet wilde missen, een stiefmoederrol zat in mijn eindeloze gespeel met mijn poppen nooit in de verhaallijn. Het was niet zo dat ik er pertinent op tegen was, maar het kwam gewoon niet in me op. Ik kende ook niemand die stiefmoeder was, of een stiefmoeder had, behalve in de sprookjes dan. En zo wilde ik in ieder geval niet worden. Ik zou een lieve moeder worden!

Terwijl ik dus drie keer bewust heb gekozen voor het krijgen van ieder van mijn biologische kinderen, werd ik door de komst van mijn stiefkinderen als het ware een beetje overvallen. Nooit heb ik me afgevraagd of ik een vierde, laat staan een vijfde kind wilde. Maar toen ze eenmaal om de hoek kwamen kijken voelde het als een soort ongeplande zwangerschap: ik had er niet voor gekozen, maar ik was er wel erg blij mee! Mijn grote moederhart had immers genoeg liefde in zich voor alle vijf. Het zou met ons helemaal goed komen!

Van begin af aan was voor mij wel duidelijk dat een samengesteld gezin geen kerngezin is, en dat ook nooit zal worden. Dat hebben we overigens ook nooit geprobeerd er van te maken. Een stiefgezin heeft een heel eigen identiteit, die zowel anders is als wat er ‘vroeger’ was toen papa en mama nog samen waren, maar ook anders dan hetgeen er nu bij de andere papa en de andere mama is. Maar wat is dan de juiste mix? Zo iets moet je volgens mij zoekend vinden. Hoeveel betrek ik de andere ouders in mijn gezin? Wat is mijn wens, wat is de wens van mijn partner, de andere ouders en – bovenal – de kinderen?

Wij gebruiken thuis de metafoor dat ons samengesteld gezin een ‘mixdrankje’ is: het is iets pittiger dan alleen frisdrank, het duurt even voordat je de juiste verhoudingen hebt gevonden (soms schrik je je zelfs kapot als er een te grote scheut sterke drank in zit), maar het is heerlijk, gaat altijd met gezelligheid gepaard en het is echt iets voor grote mensen!

Dus: al met al: ik kan het iedereen aanraden! Voor wie wel van een beetje pit in zijn leven houdt is een ‘gin-and-tonic-gezin’ het ideale recept. Drinks, anyone?

Saskia Geraerts

Reageren op deze column kan via saskia.geraerts@home.nl