Column archief

Marah is 37 jaar, sinds negen jaar moeder van twee kinderen en sinds vier jaar stiefmoeder van drie kinderen. De leeftijden van de kinderen zitten tussen de 6 en bijna 16. De man van Marah heeft twee ex-vrouwen en dus heeft ze te maken met twee exen.

"Toen ik bijna 4 jaar geleden mijn lief tegen het lijf liep, kreeg ik er meteen drie kinderen bij. 'Makkie' dacht ik toen. Maar inmiddels weet ik wel beter".

Pamperen

Een column van Marah, 16 september 2010

Wat kun/mag je van je (stief)kinderen verwachten en zij van ons? Steeds vaker zie je onderwerp dit terugkomen in de media en ik moet toegeven het houdt me bezig. Neem nou sport en school. De weekenden staan, na aanvang van het nieuwe schooljaar, weer in het teken van sport van de kinderen. En dan ook het liefst allemaal tegelijk op zaterdagochtend waardoor het woord “klonen” soms zeer aantrekkelijk klinkt.

Tennis, hockey, voetbal en ga zo maar door. En ik voel me mega schuldig want allemaal willen ze dat je komt, of blijft, kijken en ik kan het niet want het ontbreekt mij aan een tweede of derde “ik”. Een week van tevoren is het passen en meten, zo laat hier, zo laat daar en o, je had zelf ook nog even naar de kapper gewild want ook de tijd die je voor jezelf hebt is schaars. Nou, dan maar niet de kapper en moet de landingsbaan van uitgegroeide verf nog maar even verbreden. Het was de eerste wedstrijd van de jongste en ik had willen kijken maar het ging gewoonweg niet. Enorm schuldig liep ik rond, denkend aan het hummeltje dat zijn eerste hockey wedstrijd speelde, ook nog gelijk “uit”. Ik deelde dit met mijn lief en deze zette me met beide voeten op de grond. “wat een onzin, bij mij kwamen mijn ouders bijna nooit kijken. Ik wist hoe laat er gespeeld moest worden en wat er van me verwacht werd en als mijn ouders een keer kwamen, dan was ik verrast”. Dat zette mij tot nadenken en na navraag bij mijn ouders kwam ik tot dezelfde conclusie; ook ik deed dit allemaal zelf. Ik breng als het even kan mijn kinderen naar de sport, mijn lief die van hem we proberen bij de wedstrijden te blijven en als we geluk hebben treffen we elkaar op zaterdag halverwege de middag en hebben we zelf ook een sportdag erop zitten.

Wij zijn dus tot de conclusie gekomen dat  we enorm druk zijn met het pamperen van onze kinderen en dat kost ons enorm veel tijd, stress en we zorgen ervoor dat onze beide kinderen niet zelfstandig worden. We doen alles voor ze, vaak ook gebukt gaand onder het “scheidingsschuldgevoel”; brengen, halen, tassen klaarzetten, tassen leeghalen, huiswerk maken etc. Mijn stiefdochter zit sinds dit nieuwe schooljaar op de middelbare school en als we nu niet paal en perk stellen dan halen ik en mijn lief nogmaals het middelbare school diploma. Misschien wordt het tijd dat mijn lief en ik moeten leren toekijken hoe de kinderen soms keihard op hun platte gaan, al dan niet door sport, en leren opstaan ipv ze zachte pampers aan te geven om ze vooral zachte billetjes te laten houden....

Reageren op deze column kan via marah@stichtingstiefmoeders.nl