Column archief

Saskia Geraerts (39) is getrouwd met Rob. Samen hebben ze twee meiden en drie jongens in de leeftijd van 15, 13, 13, 11 en 9. De drie kinderen van Saskia wonen 10 dagen in de twee weken bij hen, de kinderen van Rob de helft van de tijd. Saskia werkt tijdens de schooltijden als coach en trainer en studeert psychologie. Ze heeft een workshop ontwikkeld voor koppels die een samengesteld gezin vormen en voor stiefouders om een band te krijgen met hun stiefkind(eren) (zie www.finqcoaching.nl).

Waar ben jij goed in?

Een column van Saskia Geraerts, 15 september 2011

Toen ik verliefd werd op mijn lief, was het vanzelfsprekend voor mij dat we met onze hele kinderschaar een grote gelukkige familie zouden gaan vormen. Ik zag de beelden al helemaal voor me: zo’n gezellige grote familie die spelletjes doet voor de open haard, zomers picknicken op een kleedje in onze eigen tuin en zakken vol met kadootjes in de gang op Sinterklaasavond.

Ik gooide dan ook meteen al mijn enthousiasme in de strijd. Natuurlijk had ik wel eens gehoord over moeders die zich helemaal stuk beten op het stiefmoederschap, maar ik was ervan overtuigd dat dat mij niet zou overkomen. Het zou een grote roze wolk worden. Ik hield van die man, de kinderen waren leuk, dus wat kon er mis gaan?

Al snel bleek dat mijn roze-wolk-droom niet helemaal reëel was. Het was flink wennen met zijn zevenen en ieder had zijn eigen ‘spoorboekje’ waar rekening mee moest worden gehouden. Maar goed, ik ben voor geen kleintje vervaard, dus ik zette mijn tanden er nog eens extra sterk in. Ik had genoeg liefde in me om dit tot een succes te maken.

Ik beet me er steeds verder in, en wilde steeds meer bewijzen dat ik het goed deed. Ik had goede intenties, vanuit mijn beroep bovendien de kennis hoe ik het moest aanpakken en bovendien liefde voor iedereen in het gezin. En toch bleek het heel hard werken. Tijd om eens diep te gaan graven in wat er nu mis ging.

De grootste valkuil voor mijn geslaagde samengestelde gezin bleek ik zelf te zijn. Mijn handicap is namelijk dat ik overal goed in wil zijn (en trouwens ook stiekem door iedereen aardig gevonden wil worden). Goed willen zijn in alles is best een goede eigenschap, maar het kan ook tegen je gaan werken. Als je zo goed wilt zijn in alles, waardoor je niet meer goed naar jezelf luistert. Jezelf steeds dingen ontzegt omdat het niet strookt met hetgene waar je goed in wilt zijn.

En dus heb ik een stapje terug gedaan. Gewoon soms maar eens de dingen laten ontploffen. En vooral de dingen laten gebeuren. Het geeft een hoop rust. En het blijkt dat je ineens ergens anders heel goed in bent. Weet je wat? Je bent ineens heel goed in je vel.

Reageren op deze column kan via saskia.geraerts@home.nl