Als je partner overlijdt

Tot 2003 hadden kinderen het recht om hun deel van de erfenis meteen op te eisen als hun ene ouder overleden was, en de stiefouder nog leefde. Het kon dan bijvoorbeeld gebeuren dat de achtergebleven (stief)ouder de woning moest verkopen, om de kinderen hun deel van de erfenis uit te kunnen betalen. Wilde je dit voorkomen, dan moest je als ouders een langstlevende testament maken, waarin je bepaalde dat al je bezittingen bij je overlijden naar je echtgenoot / partner gingen. Dit is veranderd. Sinds 2003 geeft de wet bescherming aan de achtergebleven echtgenoot en geregistreerd partner. Het maakt hierbij niet uit of het om een ouder of een stiefouder gaat. Bij overlijden krijgt de langstlevende automatisch alle bezittingen (en schulden) van de overledene. De kinderen kunnen niet meer meteen hun erfdeel opeisen, maar krijgen slechts een vordering in geld ter grootte van hun erfdeel. Deze vordering is pas opeisbaar na het overlijden van de langstlevende. 

Als je niet getrouwd of geregistreerd partner bent en je woont met of zonder samenlevingscontract samen, dan is het verstandig om bijvoorbeeld bij het kopen van een huis een testament te maken. Daarin leg je vast dat jij als langstlevende automatisch alle bezittingen (en schulden) van de overledene erft. Daarmee voorkom je dat je stiefkinderen hun erfdeel komen opeisen en je de woning moet verkopen. Je stiefkinderen houden uiteraard als erfgenaam van hun vader recht op de helft van zijn bezittingen (dus ook het huis), maar moeten daarop wachten totdat jij als langstlevende bent overleden.

Bron: http://www.erfwijzer.nl/ ; http://www.erfwijzer.nl/partner-wettelijke-verdeling.html