Eenzaamheid; 'de outsider zijn'

Als stiefmoeder kun je je een echte outsider voelen. Je partner en zijn kinderen delen een hele voorgeschiedenis en jij komt daar ineens bij.  De positie van outsider moet op termijn veranderen in een insiders positie; je wordt geaccepteerd en bent deel van het gezin. Dat kan jaren duren en soms lukt het helemaal niet. Dan blijf je jezelf een buitenstaander voelen. 

Ouders zijn primair gericht op hun kinderen en stiefmoeders zonder eigen kinderen zijn primair gericht op hun partner. Dat verschil zorgt er in de praktijk vaak voor dat je je onbelangrijk voelt. Zijn kinderen zijn belangrijker dan jij, zeker als ze nog jong zijn. Als je zelf kinderen hebt, snap je die focus op de kinderen. Maar dat maakt het tegelijkertijd ook weer moeilijk om samen iets op te bouwen. Zo heeft elke situatie zijn eigen uitdaging.