Hell of a job

Mya (47) heeft twee stiefkinderen. Zelf heeft ze een zoon uit een eerdere relatie.

Ppftttt, het hele weekend alleen, wat een rust en wat een zaligheid... niks moet, alles mag... Heel soms zijn we met zijn zevenen, soms met zijn vijven, meestal met zijn drietjes. Soms zie ik mezelf staan aan de rand van het nieuwe gezin en lijkt het net alsof ik het van een afstand bezie. Soms wordt het me teveel. Dan kan ik het bijna niet opbrengen voor de kinderen van mijn vriend te doen wat ik moeiteloos doe voor mijn eigen kind.

Soms, als er veel gebeurt, soms als ineens mijn ritme van met zijn drieen wordt verstoord, dan word ik moe. Maar meestal voel ik we wel senang, het meest als we gewoon met zijn drieen zijn, mijn kind, mijn vriend en ik. Maar soms ook als we met zijn zessen of zevenen (je weet het maar nooit) gezellig aan tafel zitten en ik zie hoe goed mijn kind en zijn kinderen het met elkaar kunnen vinden, Ik voel me dan compleet en ben zo blij dat de kinderen zo vaak komen. Mijn gedachten gaan vaak uit naar de echte samengestelde gezinnen waar alle kinderen nog thuis wonen, what a hell of a job. Mijn stiefkinderen zijn feitelijk de deur al uit en soms...ben ik zo moe.