Column archief

Marah is 37 jaar, sinds negen jaar moeder van twee kinderen en sinds vier jaar stiefmoeder van drie kinderen. De leeftijden van de kinderen zitten tussen de 6 en bijna 16. De man van Marah heeft twee ex-vrouwen en dus heeft ze te maken met twee exen.

"Toen ik bijna 4 jaar geleden mijn lief tegen het lijf liep, kreeg ik er meteen drie kinderen bij. 'Makkie' dacht ik toen. Maar inmiddels weet ik wel beter".

Met z'n allen in Spagaat...

Een column van Marah, 19 april 2010

Als ik het mezelf toesta dan moet ik soms denken aan de loyaliteit van de kinderen naar de (gescheiden) ouders en stiefouders toe. Ik vind het lastig om hierover na te denken, ik heb mijn kinderen immers ook in deze positie gebracht. Zelfs mijn kinderen zijn zich altijd bewust van de rol en positie van hun vader, dit ondanks het feit dat ik het super vind hoe het gaat en het ook heerlijk vind dat de kinderen het fijn hebben bij hun vader. Ik heb nooit een onvertogen woord gezegd over hun vader, ze krijgen alle ruimte om hun verhalen kwijt te kunnen en ik ben vol lof over mijn ex en zijn nieuwe partner en meen dit ook nog.

En toch, ze verdedigen hun vader met hand en tand zonder dat ik daar aanleiding toe geef dit te moeten doen. Ik kan daar wel een voorbeeld van geven. Mijn oudste dochter wordt 10 volgende maand. Een hele meid al! Omdat ze “tiener” wordt krijgt ze bij ons een echte tiener fiets en mag de meisjesfiets weg. Toen we de fiets gingen bekijken zei ik dat ze echt toe was aan een grote fiets waarop ze antwoordde; ik krijg bij papa geen nieuwe fiets, maar dat is niet erg want ik fiets bij papa bijna nooit. Nog een mooi voorbeeld zijn de vakanties. Ik vraag ze wel eens wat ze leuk vinden of waar ze fijne herinneringen aan hebben. Ik krijg dan altijd te horen dat de vakantie op Ibiza het allerleukste was maar dat het bij papa ook leuk was in Frankrijk. Zonder dat ik er naar vraag. Ze zullen ons beiden nooit afvallen. Nu heb ik voorbeelden gekozen van mijn eigen kinderen waarbij de ouders (ik en mijn ex dus) het prima kunnen vinden. Als ik nu ditzelfde bekijk bij de kinderen van mijn partner, dan gaat dat helaas nog anders.

Hun moeder en ik kunnen niet door een deur, tenminste zij niet met mij. Zij heeft mij de schuld gegeven van haar falende huwelijk en ik ben dus de grote boosdoener van de scheiding blablaba…, dat terzijde. Zij heeft van het begin af aan zo hatelijk gedaan over mij en tegen mij in het bijzijn van de kinderen dat die dus volkomen in spagaat liggen als het gaat om loyaliteit, ze zouden zonder auditie kunnen toetreden tot het nationaal ballet. Die spagaat zit hem in het feit dat ik eigenlijk stiekem best wel aardig ben maar omdat de moeder het daar niet helemaal mee eens is mogen ze dit natuurlijk niet laten merken. Ik daarentegen heb nooit een onvertogen woord gezegd over hun moeder, dit omdat het hun moeder is en ik nooit haar positie in kan of wil nemen en ik vind niet dat ik de kinderen daarmee mag belasten. Dit klinkt natuurlijk enorm heilig,  want eerlijk-is-eerlijk ik kan haar soms wel wurgen.

Afgelopen maand was een mooi voorbeeld van een spagaat. Wij hebben gezamenlijke vrienden. De dochter daarvan was jarig en wij hadden geen kinderen dat weekend maar wilde wel graag naar de verjaardag gaan. Nu had de moeder mijn partner gebeld met de vraag of wij naar die verjaardag zouden gaan, want als wij zouden gaan dan ging zij niet. De oudste dochter van 12 zou daarvan in paniek raken. Om een lang verhaal kort te maken; wij zijn dus niet gegaan. Nu waren de kinderen afgelopen weekend bij ons en het zat me toch niet lekker. Dus op een moment dat ik alleen was de oudste dochter vroeg ik haar waarom ze zo in paniek was om die verjaardag. Het antwoord was dat ze in paniek was omdat mama nog steeds boos is op mij (na 5 jaar) en zij toch ook van mij houdt en ze bang was dat we ruzie zouden gaan maken. Ik vroeg haar of ik ooit wel eens rottig had gedaan over haar moeder of dat ik ooit wel eens ruzie heb staan maken met haar moeder. Haar antwoord was “nee”. Ik heb haar toen gezegd dat ik dat ook nooit zou doen omdat het haar moeder is en omdat ik haar respecteer als hun moeder dus dat ze zich daarover nooit zorgen hoeft te maken. Ik heb het daarbij gelaten maar het was wel de grondlegger van deze column. Wat doen we toch soms die kinderen aan! Ook al vinden we soms (of altijd) de andere ouder, of het nou de ex is of de stief niet zo leuk en ook al wordt het bloed onder onze nagels gehaald, laten we vooral het bij onszelf houden en de kinderen niet opzadelen met onze volwassen, onvolwassen, problemen. Laten we ze nooit meer in die spagaat leggen en waar nodig zelf in die ongemakkelijke spagaat gaan liggen, pas dan beseffen we wat we de kinderen soms aan doen….

Reageren op deze column kan via marah@stichtingstiefmoeders.nl